مردی بااسب وسگش درجادهای راه میرفتند.

هنگام عبورازكناردرخت عظیمی،صاعقه ای فرودآمدوآنهاراكشت.امامردنفهمیدكه دیگراین دنیاراترك كرده است وهمچنان بادوجانورش پیش رفت.گاهی مدتهاطول میكشدتامرده هابه شرایط جدیدخودشان پی ببرند.پیاده روی درازی بود،تپه بلندی بود،آفتاب تندی بود،عرق میریختندوبه شدت تشنه بودند.

دریك پیچ جاده دروازه تمام مرمری عظیمی دیدندكه به میدانی باسنگفرش طلابازمیشدودروسط آن چشمهای بودكه آب زلالی ازآن جاری بود.

رهگذرروبه مرددروازه بان كرد:

روزبه خیر،اینجاكجاست كه اینقدرقشنگ است؟

دروازه بان می گوید:

روزبه خیر،اینجابهشت است.

چه خوب كه به بهشت رسیدیم،خیلی تشنه ایم.دروازه بان به چشمه اشاره كردوگفت:

می توانیدواردشویدوهرچه قدردلتان میخواهدبنوشید.

اسب وسگم هم تشنه اند.

نگهبان می گوید:

واقعا"متأسفم.ورودحیوانات به بهشت ممنوع است.

مردخیلی ناامیدشد،چون خیلی تشنه بود،اماحاضرنبودتنهایی آب بنوشد.ازنگهبان تشكركردوبه راهش ادامه داد.پس ازاینكه مدت درازی ازتپه بالارفتند،به مزرعه ای رسیدند.راه ورودبه این مزرعه،دروازهای قدیمی بودكه به یك جاده خاكی بادرختانی دردوطرفش بازمیشد.مردی درزیرسایه درختهادرازكشیده بودوصورتش راباكلاهی پوشانده بود،احتمالا"خوابیده بود.مسافرگفت:

روزبه خیرمردباسرش جواب داد.

ماخیلی تشنه ایم.،من،اسبم وسگم.

مردبه جایی اشاره كردوگفت:

میان آن سنگهاچشمه ای است.هرقدركه میخواهیدبنوشید.مرد،اسب وسگ،به كنارچشمه رفتندوتشنگیشان رافرونشاندند.

مسافرازمردتشكركرد.

مردگفت:

هروقت كه دوست داشتید،میتوانیدبرگردید.

مسافرپرسید:

فقط میخواهم بدانم نام اینجاچیست؟

بهشت.

بهشت؟

امانگهبان دروازه مرمری هم گفت آنجابهشت است!

آنجابهشت نیست،دوزخ است.

مسافرحیران ماند:

بایدجلوی دیگران رابگیریدتاازنام شمااستفاده نكنند!این اطلاعات غلط باعث سردرگمی زیادی می شود!

كاملا"برعكس،درحقیقت لطف بزرگی به مامی كنند.چون تمام آنهایی كه حاضرندبهترین دوستانشان راترك كنند،همانجامیمانند...

سیگاركشیدن باعث میشه شماهرچه سریعترازشرسلامتی وزندگی به امیدخداخلاص بشیدوبتونیدپابه عرصه های جدیدتری ازجمله جهان آخرت بگذاریدوتجربه های جدیدكسب كنید.

وقتی سیگاربكشین یه سرفه هایی میكنین كه سرجیگرتون حال میاد،انگارقولنج ریه تون روگرفته باشن،یعنی ششتون حال میاد.

اوناییكه سیگاری هستن بعدازیه مدت متوجه میشن كه روابط عاطفی عمیقی باچای ونسكافه پیداكردن.

اگه سیگاری بشین برای مواقع بیكاری،بیعاری،بیخوابی،بیداری،بیزاری،بیذاتی، بیماری،سیرابی وسایرمواقع بهترین امكان رودراختیاردارین.

اگه سیگاری بشین دارای روابط اجتماعی درخشان میشین ومیتونین دوستان جدیدزیادی پیداكنین یعنی :

الف – وقتی شماجزء خریداران سیگارباشین دوستانی روپیدامیكنین كه ازبس دوستتون دارن شماروبه شكل شیرینی میبینن.

ب – وقتی شماجزء مصرف كنندگان سیگارباشین دوستان مهربونتون شماروبه شكل مگس میبینن.درنوع ب دوستی ازطرف شمابسیارعمیقترخواهدبود.

اگه سیگاری بشین توی محیطهای سربسته وعمومی ازدست سیگاریهاحرص نمیخورین واین خودش باعث میشه آرامش اعصاب داشته باشین.

وقتی سیگاری بشین،میتونین توی مسابقه جهانی ترك سیگارشركت كنین وكلی پول به جیب بزنین.

اگه سیگاری بشین،وقتی بااقوام ودوستان به پیك نیك میرین موقع روشن كردن آتیش میتونین روش روشن كردن كبریت درمیان بادوبوران روبه اونانشون بدین وخودتون روبه عنوان یك قهرمان ملی معرفی كنید.

اگه سیگاری بشین باسوپری سركوچتون بیشتررفیق میشین طوریكه اگه یه روزنرین سراغش دلش براتون تنگ میشه.

اگه مخفیانه سیگاربكشین میتونیدباكوچه پس كوچه های اطراف خونه،پشت بام،زیرزمین ودیگرجاهایی كه تاحالازیادبهشون توجه نكردین بیشترآشنابشین.

وقتی مخفیانه سیگارمیكشین باادوكلن،عطرودئودورانتهای ارزون قیمت وهمچنین انواع آدامسهایp.k،خروس نشان، relaxوغیره آشناترمیشین وبه آدمی خوشبوبادندونای سفیدمبدل بشین.

هرچه بیشترسیگاربكشین راحتترمیتونین ازشرپولهایی كه توی جیبتون سنگینی میكنه راحت بشین.

اگه سیگاری بشین توی شهرای بزرگ كه هوای آلوده دارن راحتترمیتونین زندگی كنین.

دیكتاتورازمیان صدهامتقاضی استخدام یك نفرراانتخاب می كند.برای كفش پاك كنی.دستورمی دهدغیرازكفش پاك كردن كاردیگری انجام ندهد.مردساده روستایی خیلی زودبه محیط خومی گیردوفربه می شود.پس ازچندسال خوب خوردن وتغذیه مناسب واستراحت وفرمان بری شبیه ارباب خودمی شود.شایدبه این علت كه اوازهمان غذایی می خوردكه به دیكتاتورمی دهند.صورت تپل وسرخ وسفیداودرست مثل دیكتاتورمی شود.موهای سرش كه می ریزدبرابری كامل شده.دهان گردوقلنبه ای داردوموقع خندیدن ردیف دندانهایش دیده می شود.

همه وزراونزدیكان دیكتاتورازكفش داروحشت دارند.شبهاچكمه ارباب راجفت می كندوبرق می اندازد.سازمی زند.برای خانواده اش نامه می نویسد.شهرت اوبه همه جامی رسد.می گویندكفش داردیكتاتورنزدیكترین آدم به اوست.كفش دارواقعا"ازهمه نزدیكتراست.همیشه دم درمی خوابدومی نشیند.نبایدلحظه ای دورشود.

یك شب،كفش داركه حسابی قوی شده سرزده وارداتاق خواب دیكتاتورمی شود،اورابیدارمی كندوبامشت به گیج گاه اومی كوبد.دیكتاتورمی میرد.كفش دارلباس خودرادرمی آوردوبه تن دیكتاتورمرده می پوشاندوخودش لباس دیكتاتوررامی پوشد.درمقابل آینه دیكتاتورمی فهمدچقدرشبیه اوست.به سرعت خودرابه دم درمی رساندودادمی زندكه كفش داربه اوحمله كرده واودردفاع ازخودكفش دارراكشته.دیكتاتوردستورمی دهدجنازه كفش دارراببرندوبه خانواده اش خبردهند.

روزی زن ومردی داخل پارك روی نیمكت نشته بودندوبه بازی بچه هایشان نگاه می كردندكه زن روبه مردكردوگفت:

آن پسرپیراهن قرمزپسرمنه ومردهم بالبخندی گفت:

آن پسرپیراهن سفیدكه داره تاب بازی می كنه پسرمنه واسمش  تاده!

پس ازمدتی مردبه ساعتش نگاه كردوتادراصدازدكه بروندولی تادملتمسانه گفت:

پدر5 دقیقه دیگه...

پدرسرش راتكان دادوپسربه بازی ادامه دادودقایق سپری شدندوبازهم پدرتادراصداكردوبازهم همین جواب راشنیدكه پدرخواهش می كنم5دقیقه دیگه وپدربازهم موافقت كرد.

زن روبه مردكردوگفت:

چه پدرصبوری هستید.

مردجواب دادكه درسال گذشه دراثربی احتیاطی یه راننده تاكسی پسرم تام كشته شدومن وقت زیادی راباتامی نگذروندم والان حاضرم داروندارم رابدم تافقط5دقیقه دیگه بااون باشم.

بعدازاین ماجراباخودم عهدبستم كه همچنین خطایی راراجع به تادنكنم.الان تادفكرمی كنه كه می تونه5دقیقه بیشتربازی كنه ولی حقیقت اینه كه من5دقیقه دیگه بدست می آورم تااونودرحال بازی كردن ببینم.

همه زندگی حول الویتهامی چرخد.

چه چیزهایی برای شمادرالویت است؟

آیاازاون دسته آدمهایی هستیدكه بایدباارزشهاوبااهمیتهایتان راازدست بدهیدتابه فكربیفتید؟

پرنده برشانه های انسان نشست.انسان باتعجب روبه پرنده كردوگفت:

امامن درخت نیستم.تونمی توانی روی شانه ی من آشیانه بسازی.

پرنده گفت:

من فرق درختهاوآدمهاراخوب می دانم.اماگاهی پرنده هاوانسانهارااشتباه می گیرم.انسان خندیدوبه نظرش این بزرگترین اشتباه ممكن بود.

پرنده گفت:

راستی،چراپرزدن راكنارگذاشتی؟

انسان منظورپرنده رانفهمید،امابازهم خندید.

پرنده گفت:

نمی دانی توی آسمان چقدرجای توخالی است.انسان دیگرنخندید.انگارته ته خاطراتش چیزی رابه یادآورد.چیزی كه نمی دانست چیست.شایدیك آبی دور،یك اوج دوست داشتنی.

پرنده گفت:

غیرازتوپرنده های دیگری راهم می شناسم كه پرزدن ازیادشان رفته است.درست است كه پروازبرای یك پرنده ضرورت است،امااگرتمرین نكندفراموشش می شود.پرنده این راگفت وپرزد.

انسان ردپرنده رادنبال كردتااین كه چشمش به یك آبی بزرگ افتادوبه یادآوردروزی نام این آبی بزرگ بالای سرش آسمان بودوچیزی شبیه دلتنگی توی دلش موج زد.

آنگاه خدابرشانه های كوچك انسان دست گذاشت وگفت:

یادت می آیدتورابادوبال ودوپاآفریده بودم وزمین وآسمان هردوبرای توبود؟

اماتوآسمان راندیدی.

راستی عزیزم،بالهایت راكجاگذاشتی؟

انسان دست برشانه هایش گذاشت وجای خالی چیزی رااحساس كردآنگاه سردرآغوش خداگذاشت وگریست!!!